Van alles wat

Nu de weblog weer in de lucht is moet er natuurlijk wel af en toe wat geschreven worden. En ik zag dat het alweer een behoorlijke tijd geleden is dat we jullie hebben geschreven over ons leven hier. Inmiddels is de winter voorbij. We hebben een behoorlijke bak sneeuw voor onze kiezen gekregen. Normaal geen probleem maar deze winter heeft het met enige regelmaat ook geregend. Dat zorgde ervoor dat de sneeuw een zware hoop ijs werd, wat het ruimen niet echt makkelijk maakte. Op een gegeven moment was het zelfs zo erg dat zelfs de tractor die normaal onze sneeuw keurig opruimt er niet meer door kwam. Er moest dus zwaarder geschut ingezet worden. Dit kwam in de vorm van een reuzensneeuwfrees. Een uur is hij bezig geweest de camping weer enigszins bereikbaar te maken. Maar de sneeuw is niet alleen af en toe lastig het levert ook hele mooie plaatjes op.

Maar zoals gezegd de winter is voorbij. De eerste zomerse dagen met een temperatuur dik boven de 25 graden hebben we ook alweer gehad. De voorjaarsbloemen kleuren onze tuin in allerlei kleuren en verschillende vogelhuisjes op het terrein worden bevolkt door kwetterende jonge koolmezen.

Maar we hebben ook minder leuke dingen achter ons. Vorig jaar kregen we het vervelende bericht dat Léon zijn vader ernstig ziek was. Begin dit jaar ging het snel achteruit en Léon is daarom in januari nog in Nederland geweest om zijn vader te bezoeken. Helaas is zijn papa op 22 maart gestorven. Omdat het erg rustig was op de camping konden we samen naar NL voor de crematie. Dit is eigenlijk één van de weinige nadelen van een emigratie. Je bent altijd ver weg.

Weer terug naar de leuke dingen van het leven. Bezoek van familie en vrienden. Ook deze winter hebben we weer verschillende bekenden op bezoek gehad. Voor een korte vakantie maar ook voor alleen een bak koffie. Altijd gezellig, zeker als er echte hollandse kaas in de kofferbak blijkt te liggen!!

Nadeel van goed ingeburgerd zijn is ook dat de agenda af en toe dreigt vol te lopen. Zeker als je (waarschijnlijk in een vlaag van verstandsverbijstering) zegt dat je best af en toe is helpen wil in de brouwerij waar ik normaal alleen aan de goeie kant van de bar zit. Begin van dit jaar vroeg mijn vriendin die hier werkt of ik af en toe is wilde inspringen als het druk is. Geen probleem!! Dus met het skivliegen, dan zijn er altijd erg veel toeristen, en met de carnaval werd ik ingezet. Even wennen, in een bar werken zeker wat betreft de werkuren (van 15.00 uur tot sluitingstijd en die schommelt tussen de 00.00 en 03.00 uur!!) maar wel erg leuk. Maar na de carnaval besloot één van mijn twee vriendinnen die hier werken er mee op te houden wegens gezondsheidsklachten en de andere moest geopereerd worden. Dat betekende niet af en toe inspringen maar behoorlijk veel inspringen. Gelukkig was het, zei het af en toe met wat kunst- en vliegwerk, te combineren met het werk op de camping. Ondertussen ging de eigenaar driftig op zoek naar een nieuwe vaste kracht. Deze is inmiddels gevonden maar omdat ik het toch wel heel erg leuk vind om te doen heb ik besloten op de maandag daar te blijven werken. http://www.peterwirt.com/seiten/iframes_main/brauerei.html

Dan ben ik inmiddels ook lid van de plaatselijke Stockschiessverein. Stockschiessen is een sport die een klein beetje verwand is met het Curling. http://de.wikipedia.org/wiki/Stockschie%C3%9Fen (helaas op wikipedia alleen een uitleg in het duits!!) Het kan in winter op ijs maar ook in de zomer op asfalt gespeelt worden. Wij hebben hier in Bad Mitterndorf een grote hal waar 8 asfaltbanen liggen. Vorig jaar heb ik voor het eerst  een keer gespeeld met onze damenrunde en in januari hebben we een hele gezellige wedstrijd gespeeld op ijs met diezelfde dames. En nu sinds een paar weken spelen we 1 avond in de week met een stel dames (en af en toe een paar heren) in de hal.

Ondertussen hebben we ook al verschillende malen geholpen bij verhuizigen van bekenden van ons en zelfs al bij bekenden van onze bekenden!!! We hebben al gezegd dat we naast het bord van de camping nog een bord gaan ophangen: “Annemarie & Leon Bakker für aushilfe jeden Art” oftewel Annemarie en Leon Bakker voor al uw klussen!! We zijn multifunctioneel inzetbaar.

Dan hebben we natuurlijk nog onze camping en pension. Ik zal het bijna vergeten!! Hiermee gaat het prima. We hebben een goede winter gehad. Veel (tevreden) gasten. In de herfst hebben we nog een gastenkamer opgeknapt

en voor alle kamers zijn er nieuwe bedden aangeschaft. En ook voor dit jaar staat er nog het één ander op de planning. Maar eerst wordt er weer aan ons huis gewerkt. Vorig jaar hadden we geen zin om weer een zomer in een bouwput te wonen dus hebben we niets gedaan maar dit jaar gaat het dan toch gebeuren. De bovenverdieping van ons huis wordt aangepakt. Sinds we hier zijn komen wonen was de bovenverdieping als een zooitje. De vloer en een tussenwand hebben we er toen uitgesloopt. Hier hebben we toen verder niets mee gedaan omdat eerst de benedenverdieping aan de beurt was en het huis dan goed moest gaan “zitten”. Ondertussen zijn alle stammen goed in elkaar gedrukt en is de vloer in de slaapkamer weer enigszins waterpas, dus kunnen we beginnen. Het eerste begin is al gemaakt. De tussenwanden worden elke week beetje voor beetje afgebroken. In 1 keer gaat ook maar dan gaan ze bij de gemeente stort zo zeuren dat we alles tegelijk brengen. Dus brengen we nu elke week een beetje!!! De plannen zijn al gemaakt en nu is het nog wachten op de offerte van een lokale firma die ons bij de grove werkzaamheden gaat helpen.

 

Léon’s expedities

Léon heeft dit jaar al verschillende wandel- en fiets tochten gemaakt. Niet altijd met succes. Vorige week probeerde hij de Kampl (1685 meter) te bedwingen. Normaal een redelijk goed te doen wandeling voor Léon. Maar vorige week ging het toch een beetje mis. Door de vele sneeuw die nog op deze bult lag raakte hij het spoor een beetje bijster. De bordjes van de route zijn niet altijd goed te zien of zijn spoorloos verdwenen. Daardoor raakte hij een beetje van het normale pad af en kwam op een redelijk steil stuk terecht. Hier gleed hij uit en roetste een meter of 7 omlaag. Gelukkig werd de val op tijd gebroken door een paar bomen want daarna ging het nog een stuk steiler naar beneden. Hij kwam er van af  met een behoorlijke hoeveelheid schrammen. Godzijdank niets gebroken.

Fasching 2012

 

Fasching zo wordt hier carnaval genoemd. Voor ons betekende dit de afgelopen jaren alleen maar dat we op zondag even naar de optocht gingen kijken. De optocht bestaat meestal uit 5 wagens. Niet echt spectaculair dus maar wel gezellig. Dit jaar verliep de carnaval behoorlijk anders. Voor mij begon het al op donderdag omdat ik moest helpen in een lokale bar. Af en toe spring ik hier in als het druk is. Vrijdag ben in thuis gebleven omdat wij zelf de hut open hadden. Zaterdagavond stond er een pyama feestje op het programma. Aangezien Léon geen carnavalsmens is lag er alleen voor mij een mooi ouderwets nachthemd al klaar. Maar zoals vaker hier loopt niet altijd alles zoals we denken dat het gaat lopen. Zo gebeurde het dat zaterdag een telefoontje kwam van een vriendin van mij. Lichtelijk in paniek want de traktorchauffeur die zondag de carnavalswagen rijden zou had vrijdagavond zijn teen gebroken en moest dus noodgedwongen thuis blijven. Misschien dat Léon rijden kon, “hij heeft toch een traktorrijbewijs?”. Na een klein werkoverleg ivm met vetrekkende gasten op zondag besloot hij dat het toch wel lullig was voor de carnavalsgroep als ze niet mee zouden kunnen doen, dus heeft hij ja gezegd. Niet denkend aan eventuele verkleedconsequenties. En die waren er. Een uurtje later belde een andere vriendin van mij op. Of we thuis waren want dan kwam ze even het kostuum brengen. Toen ze kwam zag ik meteen wat de bedoeling was. Thema was jaren 70 en 80 Jukebox. Daarbij hoort ook de groep KISS. En ja Léon moest eraan geloven, hij was diegene met die lange tong. Een kleine schok was het wel voor hem maar het had ook zo zijn voordelen. Met zoveel schmink zou niemand hem herkennen!! En ik zou ook meegaan voor de nodige morele ondersteuning. Dus werd er zondag driftig geschminkt. Voorbeeld op schoot en proberen met vaste hand die zwarte tekeningen op zijn gezicht proberen te krijgen. Dat viel nog niet mee met een ongeduldig type als Léon. Die vind bij de kapper zitten ook al een drama dus dit was ook niet echt zijn ding. En tot overmaat van ramp stak ik het penseeltje met schmink ook nog in zijn oog toen ik bijna klaar was. Betekende dat een gedeelte weer overgedaan moest worden. Maar het resultaat mocht er zijn. Het werd een supergezellige carnavalszondag. En Léon heeft zelfs alweer aangeboden om volgend jaar weer de traktor te besturen.

We zijn weer in de lucht!!!

Na vele maanden ergenis, boze e-mails aan weblog.nl, en nog meer ergenis zijn we dan toch weer in de lucht. Helaas heeft het heel lang (veel te lang) geduurd. En nog niet  alles is in orde want de links naar onze filmpjes zijn foetsie maar gelukkig zijn de foto’s wel weer allemaal terug. Natuurlijk is ons leven gewoon verder gegaan. De komende tijd zullen we weer ons best gaan doen jullie te informeren over ons leven hier.  Voor wie niet wachten kan, kan ook terecht op onze facebookpagina.  https://www.facebook.com/#!/pages/Camping-Pension-Grimmingsicht/61570013303 hier plaatsen we regelmatig foto’s en berichtjes van de camping op. Filmpje van de afgelopen oud en nieuw viering zijn te vinden op onze youtube pagina http://www.youtube.com/user/leanne1722?blend=1&ob=0 Hier vind je sowieso alle filmpjes die we ooit gemaakt hebben.

Verder vergaat het ons hier super. De camping en het pension lopen prima. We hebben een winter met heel veel sneeuw.  Skipistes en langlaufloipes zijn in prima conditie. Dus niets te klagen.

 

Problemen bij www.weblog.nl

Lieve lezers van onze blog.

Zoals jullie al wel gemerkt hebben is er iets niet helemaal goed gegaan bij weblog.nl de afgelopen maanden. En ook nu is het nog steeds niet helemaal fris. Wekenlang is onze weblog niet te vinden geweest en hebben wij ook zelf geen berichten kunnen plaatsen. Ze zijn bij weblog.nl druk bezig alles weer op de rit te krijgen en de problemen op te lossen. Tot die tijd kunnen we niets meer doen dan afwachten. Vandaar even dit korte berichtje om jullie alleen even te melden dat het ons hier nog steeds goed gaat. Als alles met de blog weer in orde is dan melden we ons met een wat langer verslag van onze belevenissen. Voor korte berichtjes over ons leven kunnen jullie ons ook vinden op�facebook. Zelfs de camping is daar te vinden.

Groetjes uit Oostenrijk en tot snel.

vervolgsinburgering

Het werd weer tijd iets van ons te laten horen want het was namelijk alweer een flinke tijd terug dat we iets op de weblog gezet hebben. Over het weer hoeven we het niet te hebben, wat dat betreft is Nederland op dit moment niet anders dan Oostenrijk. Maar door het weer hebben we wel minder gasten wat dan op zijn beurt weer meer tijd maakt om andere leuke dingen te doen.

Buiten de feesten en veranstaltungen die hier veelvuldig gehouden worden proberen we ons zoveel mogelijk onder de plaatselijke bevolking te begeven, doordat er minder gasten waren is hier dus ook tijd voor gekomen.

Annemarie waagt zich tegenwoordig bijna elke donderdagavond aan een heuse kroegentocht, een damenrunde wordt dat hier genoemd, niets anders dan met een stuk of tien vrouwen bij elkaar van kroeg naar kroeg te struinen. Op xe9xe9n na allemaal vrouwen van hier dus het Steirisch van Annemarie gaat op deze avonden met stappen vooruit (de hoeveelheid alcohol werkt hier waarschijnlijk deels ook aan mee)geintje, want Annemarie haar steirisch is mede geholpen haar veelvuldig gepraat veel beter als dat van mij.

Donderdags om een uur of zes wordt er aanstalten gemaakt, douchen, haartjes fohnen, de nodige opmaak en dan op pad, meestal tussen 2.00 en 2.30 uur !!!! komt ze dan weer huiswaarts. Betekent wel een extra inbreuk op haar nachtrust (en ook een beetje die van mij) want het is al regelmatig voorgekomen dat donderdagavond nog gasten op camping of pension kwamen die danwel vroeg wilden ontbijten of vroeg wilden vertrekken, hier wist Annemarie bij haar vertrek nog niets van wat dan een klein dompertje is bij thuiskomst.

Wat mezelf betreft, heb de laatste week meegedaan aan een boccia toernooi. Dit is een soort Jeu de boules in een zandbak, je speelt in teamverband twee tegen twee, gooit met ballen van dezelfde kunststof als een bowlingbal. Ieder team krijgt 4 ballen van xe9xe9n kleur en de tegenpartij dus vier van een andere kleur.

De kunst is om zo dichtbij mogelijk een kleine kunstof bal te werpen,er wordt gespeeld in twee matches tot 11 punten, wint ieder team een partij dan wordt er een derde match gespeeld en die gaat dan tot 7 punten.Ondanks dat we niet gewonnen hebben was het heel leuk om hieraan deel te nemen.Je verwacht dat je een buitenstaander blijft maar het is ongelooflijk wat een moeite de plaatselijke bevolking doet om je thuis te voelen. Heel erg leuk omdat ze al jaren dit soort toernooien spelen en als je er dan als vreemde bij komt, heb je toch zeker in het begin iets van als je maar niet buiten de boot valt. Maar het tegendeel is waar, je wordt volop aangemoedigd en er is gelijk maar gevraagd of ik volgend jaar weer mee wil doen.

Dan heb ik me ook aan het tennissen gewaagd, verschillende van onze vaste gasten op de camping waren al een paar keer naar de buitentennisbaan geweest en vorige week kwam dan de vraag of ik ook niet eens een keer wilde meedoen. Dat wilde ik wel, al moest ik er wel bijzeggen dat de laatste keer dat ik het geprobeerd heb op een vakantie in een sporthotel in Mierlo was en dat is volgens mij 30 jaar terug. 0 ervaring dus, maar alles is te leren. Dus korte sportbroek, sportschoenen opgezocht (racket kon ik daar lenen) en op naar de tennisbaan. Daar xe9xe9n van onze vaste gasten een fervent tennisser is kregen we van te voren wat tips over het slaan en het bewegen wat zeker geen overbodige luxe is. En toen maar aan de slag, moet zeggen dat het me niet tegenviel. Met enige oefening volgend jaar misschien meedoen aan het zomertoernooi ?? Die eerste keer tennis heeft me trouwens wel al gelijk de naam Bam Bam opgeleverd, schijnt een figuur uit de Flintstones te zijn die er nogel op los mept, in mijn geval heeft het voornamelijk met het harde slaan te maken.

 

Na afloop van de sportiviteiten gezamelijk een biertje, een heerlijk nieuwe ontspanning, de volgende stap zal zijn het (eis)stockschiessen.

 

Gewenst bezoek

Een verslag van hoe het ons hier vergaat komt één dezer dagen maar dit filmpje willen we jullie niet onthouden. Sinds afgelopen winter hebben we twee eekhoornvoerderhuisjes. Eén daarvan hangt aan ons huis. Sinds een week of drie weet een eekhoorn deze te vinden en komt dagelijks zijn lunch bij ons nuttigen.

Avondje uit

 
Een avondje uit. Het was voor ons al effe geleden dat we echt uit zijn geweest. Hoog tijd dus. Toen we dus een paar maanden geleden lazen dat Andre Rieu naar Salzburg kwam vonden dat we daar wel graag heen wilden. Dus kaartjes werden gereserveerd en de datum op de kalender omcirkeld. P3020472 
 
 Vorige week was het zover. Léon werd voor het eerst in lange tijd in een jasje gehesen (nadat we deze eerst flink hadden afgestoft) en ik vond ook nog wat sjieks in de kast (mam nogmaals bedankt voor je mooie rok, kwam nu goed van pas!!!) Dat we niet meer gewend zijn op sjiek weg te gaan bleek wel uit het feit dat ik er op het laatste moment achterkwam dat ik helemaal geen zwarte pantys in huis had. Versleet ik er in mijn Nederlandse winters tientallen en had ik er minstens tien op voorraad, hier heb ik ze niet eens in huis. Gelukkig vond in nog wel een dikkere zwarte panty. Dan maar met laarzen in plaats van de hoge hakken die op de planning stonden. Uiteindelijk stonden we helemaal opgedoft klaar om te vertrekken toen er onverwacht eerst nog gewerkt moest worden. Er kwamen nog gasten met een camper die nog een stroom- en gasaansluiting wilden. Na dit kleine oponthoud konden we dan op weg. Onderweg overlegden we waar we zouden gaan eten. Eigenlijk was het nog te vroeg dus reden we eerst maar richting Salzburg. Maar Salzburg naderde al snel dus dachten we dat het misschien handiger zou zijn om in Salzburg te gaan eten. Omdat wij absoluut niet bekent zijn in Salzburg viel dat nog niet mee. We zagen eigenlijk niets wat de moeite waard was om voor te stoppen. En daarbij was het ook al donker geworden wat onze zoektocht niet echt makkelijker maakte. En wat valt er dan wel op in het donker, juist die hele grote gele M. Eigenlijk hadden we wel zin in een frietje. Daar zaten we dus, netjes opgedoft, in de Mc Donalds aan een hamburger met een frietje. Ach wat maakt het uit!!  (een sjiek etentje doen we wel weer een andere keer!)

Andrerieu 
 

Het concert was super. In het begin was het even wennen wat betreft het geluid. De Salzburg Arena is een zaal die niet voor muziekoptredens gemaakt is en het geluid komt alleen van voren. Maar na 5 minuten ben je hieraan gewend. We hebben alleen nog maar genoten van het hele optreden. Echt een superavond.

 (de foto's komen van Salzburg City Guide. http://www.salzburg-cityguide.at/node/2280)

 

Andrerieu1 

Andrerieu2

 

Andrerieu3 

 

Politiebezoek en again, the winner is…..

Zo op het oog hebben een politiebezoek en winnaar zijn niets met elkaar te maken. Bij ons wel omdat het op dezelfde dag plaatsvond. Ik begin maar met het leuke nieuws. Oftewel: The winner is….. Ikke dus. Alweer wat gewonnen. Door mee te doen met een adventprijsvraag van het tuincentrum Bellaflora heb ik een cheque gewonnen van € 400,00!!! Geen lullig cadeaubonnetje van een tientje ofzo, nee 400 echte euries. Vrij te besteden. Dat is lekker meegenomen. Het voorjaar komt er zo weer aan (ofschoon het er nu nog bij lange na nog niet naar uitziet, het is hier vannacht -16 graden geweest) en dan moeten er weer plantenbakken aan het balkon. Dat is over het algemeen best een flinke uitgave. Planten en bloemen kosten nu eenmaal hier behoorlijk wat meer dan in Nederland. Maar dit jaar hoeven we, wat betreft de planten, niet op een eurootje meer of minder te kijken. Bellaflora

En waarom politiebezoek. Omdat een paar randdebielen het nodig hebben gevonden spullen bij ons op de camping te vernielen. In de nacht van dinsdag op woensdag hebben we bezoek gehad van een paar vandalen. Zij hebben bij een aantal van onze gasten en ook bij ons zelf de satellietschotels moedwillig kapotgemaakt. Gelukkig zijn ze gestoord in hun "werk" omdat één van onze gasten nog televisie zat te kijken en ineens zijn beeld wegviel. Hij ging buiten kijken wat er aan de hand was en zag twee figuren weglopen. Maar helaas zijn er dus wel een paar satellietschotels vernield. Al met al viel de schade mee omdat de meeste met wat kunst- en vliegwerk weer te repareren waren. Maar we vonden wel dat het bij de politie aangegeven moest worden. Vandaar dus politiebezoek op de camping. Niet iedereen was op de hoogte van wat er gebeurd was dus een lichte paniek ontstond op onze, normaal zo gemoedelijke, camping. We konden iedereen geruststellen. Echt ernstige misdrijven hadden gelukkig niet plaats gevonden. Maar neemt niet weg dat we hier wel ziek van zijn. Ze moeten gewoon met hun tengels van andermans spullen afblijven. Hopelijk is het een éénmalig incident geweest.

Midwinter

De winter is alweer over de helft. Het is een vreemde winter. We hebben al van alles gehad. Van flinke sneeuwbuien via regen naar zonovergoten warme dagen. Maar ondanks dit wisselende weer wel een winter met super wintersportmogelijkheden. De langlaufloipes zijn in superconditie net als de skipistes. En dat betekent voor ons dan weer zeer tevreden gasten. Voor ons is de winter als een razende voorbij aan het gaan. Vanaf de feestdagen hebben we een constante stroom van gasten hier en dat betekent dat we elke dag aan het werk zijn. Ondertussen hebben we ook mijn ouders nog bijna drie weken op bezoek gehad. Met hun zijn we een mooie sneeuwschoenwandeling op de Tauplitzalm wezen maken. We hadden echt een superdag uitgekozen. Stralend blauwe lucht, een heerlijk zonnetje en geen wind. Het was daarom gewoon warm boven. Sneeuwschoencollage
Dat was het niet tijdens ons bezoekje aan Wenen. De stralend blauwe lucht en de zon waren aanwezig maar daarnaast waaide er een straffe ijskoude wind. Dat maakte het echt Siberisch. Maar ondanks dat was het een mooie dag. Het was voor ons allemaal de eerste kennismaking met Wenen. We hebben geprobeerd een goede indruk te krijgen. We hebben een stadswandeling gemaakt om zoveel mogelijk te kunnen zien van de stad. We waren echt onder de indruk, Wenen is echt een prachtige stad.Collagewenen 
Verder is het bezoek van pa en ma erg gezellig geweest. Maar net als de andere keren voorbijgevlogen. Voor je het weet sta je weer op het station ze uit te zwaaien. Deze keer duurt het niet zo lang voor we ze weer zien omdat we binnenkort voor een weekje naar Nederland gaan.

Wat hebben we verder zoal te melden. We hebben onze hut een beetje veranderd. Van onze buurman,Robert, de nieuwe eigenaar van Weitblick (voormalig Hubertushütte, KnödlAlm, Knödlhütte, Schmankerlhütte, het is nog al eens van eigenaar verwisseld) hebben twee mooie massieve tafels en bijbehorende banken gehad. Hij heeft een stuk verbouwd aan het restaurant en had daarom het één en ander over. Wij zijn er erg blij mee want het is van een betere kwaliteit als dat wat er stond en nog een voordeel, we kunnen er meer mensen aan kwijt.  Robert heeft, voordat hij dit heeft overgenomen, een Kaffeehaus gehad in Liezen. Ook hier had hij een behoorlijke hoeveelheid inboedel over. Uit deze boedel hebben wij nog 8 bistrostoeltjes gescoord. Hier hebben we twee gezellige zitjes mee gecreerd naast de kachel. En dat alles mochten we zomaar meenemen. Als tegenprestatie nemen we voortaan op vrijdag zijn vuil mee naar de gemeentelijke afvalstort. Hij heeft niet veel en Léon gaat toch elke vrijdag. En als bedankje hebben we hem nog een paar flessen zelfgemaakte likeur gegeven.Collagehut

Voor onze gasten hebben we dit jaar ook cadeautjes. Niet voor iedereen natuurlijk maar dit jaar voor iedere 50e gast. Waarom? Omdat Léon dit jaar het heuglijke feit viert dat hij 50 jaar jong wordt.      We wilden daaromheen iets leuks doen voor onze gasten en daarom is er voor elke 50e gast (behalve onze Dauergäste) een presentje. De eerste gelukkige hebben hun presentje al gehad. Hopelijk hebben we er nog veel te vergeven dit jaar (want dat betekent natuurlijk: veel gasten!!!) 

Daarnaast zijn er ook minder leuke zaken. Niet schrikken er is niets dramatisch. Maar het dak van het sanitairgebouw/appartement heeft gelekt. We ontdekte dat er in de ontbijtruimte water door het plafond sijpelde. Dus samen naar de zolder. Het kostte nog wat moeite om uit te vinden waar het nu eigenlijk vandaan kwam. Want op de plek waar het water naar beneden kwam was het op zolder droog. Na wat aan de kant geschoven vonden we de lekkage. De schuld ligt bij het plaatsen van de zonnepanelen. Hierbij zijn vele eternietplaten kapot gelopen. Een aantal is al vervangen maar er zijn dus stiekem een paar kapotte platen blijven liggen. En die hebben we nu dus gevonden, helaas! Doordat we na de verbouwing de overgebleven vloerplaten op zolder hebben gelegd, en deze zeer zwaar zijn, is het water onder deze platen naar het diepste punt gelopen en dus in de ontbijtruimte naar beneden gekomen. Ach zo blijven we bezig en gelukkig is het allemaal verzekeringswerk. En het heeft ook zo zijn voordelen. Afgelopen week hebben we de zolder eindelijk eens opgeruimd. Vandaag hebben we een aanhanger met overbodige zaken naar de vuilstort gebracht. Daarnaast hebben we nu een gegronde reden de ontbijtruimte opnieuw te verven. Waren we eigenlijk al van plan maar nu moeten we.  Vervelen zullen we ons dus niet hier.